hayatım avuçlarımın arasından akıp gidiyor... ve ben sadece ardından bakıyorum..

Merhaba günlüğüm,
 
öncelikle bir süprizim var, partim kapatılmıyor, bunun için mutluyuz, senelerden sonra ilk defa siyaset yaptığımı hissettiğim bir dönemde inandığım bir parti de aktif görev almış olmaktan mutluluk duyduğum anda partimin kapatılma sürecine girmesi beni ve tüm partizanları derinden yaraladı... Ama Hak yerini buldu ve anayasa mahkemesi tarafından istenilen oy sağlanamayarak parti kapatma işlemi yapılamadı... Ne Mutlu Türk'üm diyene!....

İş hayatına gelince bu sene iyice asıldım işime, zaman zaman söyleniyor olsamda en iyi olabilmek için elimden geleni yapıyorum. sadece amirimin malüm görevlendirme konusunda durumumu bilmeisne rağmen inatla birimim dışına haftada 1 gn vermesi ve o günün cumartesi olması canımı sıkmasını saymassak...

AŞK konusunda yazacak hiç birşeyim yok maalesef, hep imkanszı istiyorum sanırım, hep hayal kırıklığına uğruyorum, yine bir hayal kırıklığı var aşk çuvalımda, içimde yok etmeye çalışıyorum, gerçi olmayacak, olmaz diyerek içimde başlattığım çok cılız br duyguydu... Aslında bir şeyi fark ettim, çevremdeki bi çok kişinin  ısrarla evlen demesine rağmen inatla karşıma çıkan kişileri red ediyorum, yapamıyorum, ama vatandaşın evlendiği 1 sene oldu, bakıyorum da o hayatını kurdu bense yine istemesemde, sevmesemde yaşadıklarımı unutamıyor, O'nu  hayatımdan çıkaramıyorum.... bu yüzden zaman zaman saçma sapan kişilere bile aşık olmaya başlıyorum ama virajlardan dönemiyor, bitiriyorum, hep sil baştan .... 

Zaman zaman görücü usulü görüştüklerim oldu mesela 4 a önce bir çocukla görüştürdüler, anneme giderken bu iş olmaz çocuk bize uygun değil diyerek gitmiştim ama onu görünce çok hoşlanmış, ağzımın suları akmış  ve eve geldiğimde anneme beğendim görüşmek isterse görüşeceğim dedim,  neyse ki o da benle görüşmek istemiş ve flört dönemine başlamıştık. hatta ben onu babamla bile tanıştırdım amma velakin çocuğun yaşam tarzı, ahlakı bizden çok farklı olduğundan, benden yapamayacağım işleri istediğinden ve isteklerine cevap bulamamasından beni terk etmiş, ve terk edildiğimi 2 hafta önce benle katılmaya söz verdiği düğün cemiyeti gecesi gelmediğinde anlamıştım.... 1 ay süren flört dönemim de o gece son bulmuştu... ağlaya ağlaya eve varmıştım... o zaman ağlamıştım ama şimdi gülüyorum... ha ha ha ... kendisi kaybetti ben gibi birini....  

Şimdi ilgi duyduğum biri var, tıpkı O'na benziyor... onun gibi davranıyor sanki, onunla aynı renk gözleri, o gibi ağır efendi biri... olmaz diyerek içimde ince cılız bir duygu yeşermeye başladı.... Olmayacağının da işaretlerini görüyorum.... İçim acıyor ama.... 

Yinede evlenmeyeceğim, son zamanlarda insanların baskısı bende evlenme isteğinin zıddına duygu beslememe sebebiyet vermeye başladı, hiç tahayyül edemiyorum evliliği, böyle o kadar rahatım ki.... Sadece Aşk'ı istiyorum, sevmeyi ve sevilmeyi, hayatımda birinin olmasını ve sonumun olmasını....  Çok şey  mi istiyorum bilmiyorum ama istiyorum işte... zaten kendimi bildim bileli istediğim şey bu değil miydi?....



 

Kanuni -Hürrem aşkııı

Pazar Günü Gençlik Kolları 2. olağan kongremiz vardı, birbirinde dğerli 3 aday katıldı ve ben bir adayın listesinde sçeime girdim, tabiki bizim adayımız kazandı...

Kalbim kuş gibi çırpıyor, Kongre içinmi yaz geldii için mi anlamadım, aslında mutluluktan mı acıdan onuda bilmiyorum... Allah hayır etsin...

Uzun zamandır yazı yazmayı beceremiyorum. 3 yıl aradan sonra yeniden siyasete başladım, inanılmaz oldu benim için, iş yerinde bi kaç kişi gazeteden öğrenmiş ve tebrik ettiler. Allah utandırmasın...

İyi bir yönetim olduğuna inanıyorum, eğitim seviyesi yüksek.... bu sefer sazanlık yapmayacağım siyasette, bu sefer ağır olacağım, üstüme düşen görevi yapacağım, eskisi gibi yıpratmayacağım kendimi, zaten niçin isyaset yapmak istiyorum? tamamen hizmet için....

Allahım mahçup etme!....Dürüstlükten ayırma!...